Interpersoonlijke psychotherapie (IPT)

Interpersoonlijke psychotherapie (IPT) is een kortdurende, op hechting gerichte vorm van therapie die zich concentreert op het oplossen van relationele problemen en het verminderen van klachten. IPT is een empirisch ondersteunde behandeling met een strakke structuur en een beperkte duur: de therapie is doorgaans binnen 12 tot 16 weken afgerond. Het uitgangspunt is dat relaties en gebeurtenissen in je leven je stemming beïnvloeden, en omgekeerd. De methode werd in de jaren zeventig ontwikkeld door Gerald Klerman en Myrna Weissman voor de behandeling van depressie en is sindsdien aangepast voor diverse andere psychische aandoeningen. IPT werkt het beste in combinatie met medicatie waar dat nodig is.

Ontstaan

IPT ontstond in 1969 aan Yale University, aanvankelijk onder de naam high contact therapy, als onderdeel van een onderzoek naar het effect van een antidepressivum met en zonder psychotherapie als onderhoudsbehandeling bij depressie. Klerman wilde toetsen of interpersoonlijke relaties het ontstaan of de duur van psychische klachten beïnvloeden. Uit die studies bleek dat individuele therapie gericht op het verbeteren van relaties samenhing met vermindering van symptomen.

Theoretische uitgangspunten

IPT leent zijn strakke structuur en tijdslimiet van cognitieve gedragstherapie, maar richt zich op gevoelens in plaats van op gedachten. Anders dan bij CGT krijg je geen huiswerk om denkfouten systematisch te ontleden; de therapeut wijst je op verwrongen denkpatronen zodra die in relatie tot naasten zichtbaar worden. Het doel is het veranderen van het relationele patroon, niet het bijsturen van depressieve cognities op zich. De inhoud van IPT is geïnspireerd op de hechtingstheorie en op de interpersoonlijke psychoanalyse van Harry Stack Sullivan. Hechtingstheorie helpt begrijpen waarom relaties zozeer uitmaken voor ons welbevinden, terwijl interpersoonlijke theorie beschrijft hoe vaste communicatiepatronen, denk aan dominantie, terugtrekking of het zoeken van nabijheid, problemen in het hier en nu kunnen veroorzaken. Het doel van IPT is je communicatievaardigheden binnen relaties te verbeteren en een sociaal steunnetwerk op te bouwen met realistische verwachtingen, zodat je beter door interpersoonlijke stormen komt.

Werkwijze

De behandeling kent drie fasen. In de eerste fase, maximaal drie sessies, brengt de therapeut je klachten en je huidige sociale functioneren in kaart. De symptomen worden gekoppeld aan een van vier themagebieden: rouw, rolconflicten in relaties, roltransities zoals een scheiding of nieuwe baan, of interpersoonlijke tekorten. In de tweede fase kiest de therapeut strategieën die passen bij jouw specifieke relationele probleem. De derde fase, die samen met de tweede in totaal 12 tot 16 weken beslaat, staat in het teken van ondersteuning en het erkennen van de geboekte vooruitgang.

Toepassingen

IPT is bewezen effectief bij depressie en is aangepast voor de behandeling van andere aandoeningen, zoals middelenmisbruik en eetstoornissen. Er is een verkorte variant van zes weken ontwikkeld voor de eerste lijn, interpersonal counselling genaamd. Onderzoek toont effectiviteit onder meer bij bipolaire stoornis, boulimia nervosa, depressieve stoornis, postnatale depressie en PTSS. De therapeut bouwt snel een warme, empathische werkrelatie op, zodat je ondanks eventuele weerstand toch hulp durft te zoeken. Omdat IPT relatief kort en gestructureerd is, past de methode goed in de huidige ggz en wordt ze in Nederland breed aangeboden. De focus op concrete relationele themau0027s maakt de therapie toegankelijk, ook voor mensen die huiverig zijn voor langdurige behandeltrajecten. Op ikwiltherapie.nl vind je therapeuten die met interpersoonlijke methoden werken.

Lees ook

Deze tekst is gebaseerd op het Wikipedia-artikel „Interpersonal psychotherapy“ (licentie CC BY-SA).

Zoek je hulp of begeleiding? Vind een therapeut of coach op ikwiltherapie.nl.

Scroll naar boven